วันศุกร์ที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

วันศุกร์ที่ไม่เหมือนเดิม

อีกครั้ง...ที่กลับมาไม่ทันดู One Tree Hill ในคืนวันศุกร์
เมื่อก่อนนี้ คือนวันศุกร์จะเป็นวันที่มีความสุข
กลับบ้านมานั่งดูซีรีย์ที่ชื่นชอบ นั่งกินข้าวคนเดียวไปเรื่อยๆ
แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อวันคืนเปลี่ยน
อะไรต่ออะไรก็เปลี่ยนจากวันศุกร์ที่เคยมีความสุข
มันกลายเป็น "ก็แค่วันศุกร์" เหมือนวันพฤหัส วันพุธ วันอังคาร และจันทร์
อดไปดูซีรีย์ที่ชอบในคืนวันศุกร์ ต้องตื่นมาดูตอน 6.30 ของเช้าวันเสาร์

เมื่อเปลี่ยนที่ทำงานใหม่ ทำอะไรไม่ได้ดังใจเหมือนเคย
ปริมาณความสุขที่เคยเกิดขึ้นหดหายไปประมาณ 40% (จากเดิมก็ไม่ถึง 100%)
ดูอะไรก็ไม่ซึมซับ อ่านอะไรก็งั้นๆ ฟังอะไรก็เฉยๆ
เฮ้ย!! ไม่ใช่แล้วล่ะแบบนี้ระบบประสาทแปรปรวนแล้วล่ะ จิตตกหดหู่แล้วล่ะ
สภาพจิตใจถึงจุดต่ำ จุดที่ต้องรีบกระตุ้นโดยด่วน
ทำไงดีล่ะเนี่ย
เฮ้อ...

3 ความคิดเห็น:

อิสรีย์นายน์ กล่าวว่า...

ไม่ต้องทำไงค่ะ อย่าอยู่คนเดียว ฟังเพลงที่สนุกสนานมันๆ เปิดหูเปิดตา ดูหนังตลก อ่านหนังสือขำๆ เที่ยวๆ และคุยกับเราได้เสมอ
เติ้น

วิภพ ล้อมเขต กล่าวว่า...
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
วิภพ ล้อมเขต กล่าวว่า...

ดีจังกลับมาบ้านแล้วยังมีเวลาดูหนังซีรี่ย์ (ถูกอะเปล่าหว่า)ผมเองกว่าจะกลับถึงบ้านทั้งขาไป-ขากลับ ฝ่าดงรถติด ถึงบ้านอาบน้ำ ถ้าไม่เหนื่อยมากเกินไปก็จะนั่งลงหน้าโต๊ะ พรมนิ้วลงบนคีบอร์ด สร้างตัวอักษรบนหน้ากระดาษอิเล็กทรอนิกที่ว่างเปล่า แต่ส่วนมากจะหนีโลกใบนี้ไปด้วยการหลับตามากกว่าครับ ...การเริ่มต้น เดินมาพร้อมโอกาสที่จะให้เราได้สร้างสิ่งดีๆ ผมคิดของผมแบบนี้ครับ