อีกครั้ง...ที่กลับมาไม่ทันดู One Tree Hill ในคืนวันศุกร์
เมื่อก่อนนี้ คือนวันศุกร์จะเป็นวันที่มีความสุข
กลับบ้านมานั่งดูซีรีย์ที่ชื่นชอบ นั่งกินข้าวคนเดียวไปเรื่อยๆ
แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อวันคืนเปลี่ยน
อะไรต่ออะไรก็เปลี่ยนจากวันศุกร์ที่เคยมีความสุข
มันกลายเป็น "ก็แค่วันศุกร์" เหมือนวันพฤหัส วันพุธ วันอังคาร และจันทร์
อดไปดูซีรีย์ที่ชอบในคืนวันศุกร์ ต้องตื่นมาดูตอน 6.30 ของเช้าวันเสาร์
เมื่อเปลี่ยนที่ทำงานใหม่ ทำอะไรไม่ได้ดังใจเหมือนเคย
ปริมาณความสุขที่เคยเกิดขึ้นหดหายไปประมาณ 40% (จากเดิมก็ไม่ถึง 100%)
ดูอะไรก็ไม่ซึมซับ อ่านอะไรก็งั้นๆ ฟังอะไรก็เฉยๆ
เฮ้ย!! ไม่ใช่แล้วล่ะแบบนี้ระบบประสาทแปรปรวนแล้วล่ะ จิตตกหดหู่แล้วล่ะ
สภาพจิตใจถึงจุดต่ำ จุดที่ต้องรีบกระตุ้นโดยด่วน
ทำไงดีล่ะเนี่ย
เฮ้อ...
วันศุกร์ที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
3 ความคิดเห็น:
ไม่ต้องทำไงค่ะ อย่าอยู่คนเดียว ฟังเพลงที่สนุกสนานมันๆ เปิดหูเปิดตา ดูหนังตลก อ่านหนังสือขำๆ เที่ยวๆ และคุยกับเราได้เสมอ
เติ้น
ดีจังกลับมาบ้านแล้วยังมีเวลาดูหนังซีรี่ย์ (ถูกอะเปล่าหว่า)ผมเองกว่าจะกลับถึงบ้านทั้งขาไป-ขากลับ ฝ่าดงรถติด ถึงบ้านอาบน้ำ ถ้าไม่เหนื่อยมากเกินไปก็จะนั่งลงหน้าโต๊ะ พรมนิ้วลงบนคีบอร์ด สร้างตัวอักษรบนหน้ากระดาษอิเล็กทรอนิกที่ว่างเปล่า แต่ส่วนมากจะหนีโลกใบนี้ไปด้วยการหลับตามากกว่าครับ ...การเริ่มต้น เดินมาพร้อมโอกาสที่จะให้เราได้สร้างสิ่งดีๆ ผมคิดของผมแบบนี้ครับ
แสดงความคิดเห็น